Prezentujemy Państwu pracę, która jest zwieńczeniem projektu Interreg Lithuania-Poland Programme na lata 2021-2027 (perspektywa 2024-2026) współfinansowanego przez Unie Europejską. „Bartnictwo – tradycja ponad granicami”.
To ponad 500 stron fachowej wiedzy an temat historii bartnictwa na terenie Wielkiego Ksiestwa Litewskiego. Polecam serdecznie lekturze. Jeśli Państwo chcieliby zdobyć papierowe wydanie. Należy odwiedzić Muzeum Kultury Bartniczej w Augustowie, następnie wystawę bartniczę w Musteice w Dzukijskim parku anrodowym i odebrać wydanie papierowe tej pracy. Potwierdzeniem wizyty ejst opinia na Google lub TripAdvisor zostrawiona na temat obu tych miejsc związanych z Bartnictwem. Serdecznie polecamy – na prawdę warto. A poniżej fragment przedmowy do polskiego wydania:
Książka do ściągnięcia w tym LINKU.
„(…)Autorzy książki wykonali ogromną pracę badawczą, analizując bogaty materiał źródłowy dotyczący bartnictwa na terenach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego – od Podlasia, przez Ruś Kijowską, Białoruś i Smoleńszczyznę, po obszar współczesnej Litwy. Sięga on od zapisów Prawdy Ruskiej, poprzez Statuty Litewskie, Metryki Wielkiego Księstwa Litewskiego i akta sądowe z XV–XVIII wieku, aż po publikacje XIX i XX stulecia. W efekcie powstał spójny i wielowymiarowy obraz rzemiosła oraz tradycji, które przez setki lat kształtowały życie i doświadczenia kolejnych pokoleń naszych przodków. Szczególną uwagę autorzy poświęcają zagadnieniu siabrostwa – mało znanemu polskiemu czytelnikowi zwyczajowi braterstwa, który nierzadko łączył ludzi sobie obcych poprzez… pszczoły. Choć na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego nie funkcjonowały bractwa bartne w formie znanej z dziejów Polski, to idea braterstwa opartego na wspólnej pasji do bartnictwa pozostaje bliska także naszym współczesnym działaniom. Interesującym zagadnieniem szeroko omówionym w niniejszej pracy są zapisy Statutów Litewskich dotyczące bartnictwa, a także inne elementy prawa zwyczajowego z obszaru Podlasia, Rusi oraz terenów współczesnej Litwy. Autorzy poświęcają również wiele uwagi relacjom etnograficznym z rejonu Puszczy Dajnawskiej, gdzie – podobnie jak w Puszczy Białowieskiej – echa dawnej świetności bartnictwa przetrwały do naszych czasów. Kultura i tradycja mieszkańców Dzukii, opisywane i badane już wcześniej przez litewskich etnografów, zawierają liczne odniesienia
do tego dawnego rzemiosła. Na podstawie dostępnych źródeł udało się Autorom odtworzyć i przedstawić praktykę działalności bartniczej – od wyboru odpowiedniego drzewa i wykonania barci, po jej przygotowanie oraz obsługę w trakcie sezonu. Czytelnik, poszukujący w tej książce nie tylko wiedzy o tradycji i historii bartnictwa, ale także bardziej
konkretnych informacji praktycznych, również będzie w stanie je odnaleźć, choć nie było to bezpośrednim zamierzeniem ani Autorów, ani nas jako wydawcy.
Praca ta powstała pierwotnie w języku litewskim. Mrówczą pracę w powstanie tej publikacji wykonała także pani Beata Piasecka, tłumacząc tekst na język polski, redagując i weryfikując setki nazw miejscowych i nazwisk z obszaru współczesnej Litwy, Białorusi, Ukrainy i Polski tak, aby zachować przejrzystość i czytelność tekstu dla polskiego odbiorcy.(…)”
do tego dawnego rzemiosła. Na podstawie dostępnych źródeł udało się Autorom odtworzyć i przedstawić praktykę działalności bartniczej – od wyboru odpowiedniego drzewa i wykonania barci, po jej przygotowanie oraz obsługę w trakcie sezonu. Czytelnik, poszukujący w tej książce nie tylko wiedzy o tradycji i historii bartnictwa, ale także bardziej
konkretnych informacji praktycznych, również będzie w stanie je odnaleźć, choć nie było to bezpośrednim zamierzeniem ani Autorów, ani nas jako wydawcy.
Praca ta powstała pierwotnie w języku litewskim. Mrówczą pracę w powstanie tej publikacji wykonała także pani Beata Piasecka, tłumacząc tekst na język polski, redagując i weryfikując setki nazw miejscowych i nazwisk z obszaru współczesnej Litwy, Białorusi, Ukrainy i Polski tak, aby zachować przejrzystość i czytelność tekstu dla polskiego odbiorcy.(…)”
